Kelebek 4

İnatçı bir dolunay ısrarıyla sabah kapında sevi metal bir kanarya sesi böler uykularımı ölüm vakti geldi mi çiçeklerin kırma dallarımı güpegündüz O "ölü bir ozan" bazan bazan susuz bir balık bir dev adamın minik yorganlarda üşür parmakuçları ört üstüme yıldızları şiirannem kapında ısrarlı zil sesi değişimin vakti geldi. vazonda su, güller ve hanımelileri koparma derken bile kokusunu bildiğin çiçeklerin kökleri içimden kopar gelir bir yetim bahçedendir sevincin bilmeyecek misin? her su veren ele açmayan narin çiçek kara gecelerin kör kelebeği ellerimde gözlerim hey! ümit ışığım gel desem gelmeyecek misin? gel dendiğin yer beklendiğin durak kal dendiğin yer yakınlar içinde ırak güpegündüz düşlerinde varolmanın bayramı Kutlu olsun! "varlığım varlığına armağan."