Bağ Bozumu

korkuluğum ben üzüm bağında kimseye farkedilmeden, en önce indim sahneden kafamın içi elyaf artıklarıyla dolu matematiksel elektrik devreleriyle yüklü mühendislik harikası. yüreğim duru diğerleri programlanmış politik robotlar. çocukluğumda düşlediğim kenti özledim hep çatılardan günebakan ve kasımpatı sarkan kenti taze deniz kokusuyla uyanarak, sabahları bulutların değdiği, el değmemiş çiçeklerin polenlerini taşırdım mavi saçlarımda. ''tevazu sunuyordu gençliğim oysa sana henüz öpülmemiş gözlerinden, dudaklarından'' işe yaramaz ceset taşıyordu ayaklarım üzgün ve yorgun öpemeden denizin gözlerinden, usulca damladım yanaklarından üzüm yaprağına çiy damlası sandı bütün işçiler.