Poesie ampezzane (Majoni)

E Ernesto Majoni Coleto
0 Altın Yaprak
NOTE Son ca solo daante i mè libre note de fora e de inze, inze r anema Vorarae te ciatà ades lun de ra mè vita ma canche te coro daos te tin scanpes via indalonse da mi Na stela me consola e ra me fesc pensà ce burto che l à da esse no n aé pi speranzes de febraro 1985 -------- ZENZA UN GNON Insoneade ‘sò par pede r aga vardon inze: e se vedon de là del viere. Ci sone? Ce vorone? Sone po boi de stà sun chesto mondo? Domandes che se perde inze l vento che sciubia inze l caligo che sin và de coren intrà ra crodes. Saralo calchedun che me scota? de dezenbre del 1985 Sera de d ousciuda Neoles basses es core inz el ziel che pian pian el sin và ves ra note. Lumes che s inpiza inze ra ciases; inpó i vieres ogniun el vive ra sò sera. Ió, solo, no n ei mai pasc e me spasemeo del scuro che vien inaante gario ceto a studà i mè pensiere. Fosc anche ió arei ra mè poussa sta note. 23 de marzo 1986 ----------- DEENTÀ VECE Scoto el tenpo che l peta su ra porta de ra mè vita e me stremiscio parceche sei che arei da i daerse. 14 de aprile 1986 --------- L AMOR Proo a indonià agnoche te sos canche te penso. Indalonse … ci sà agnó? O ca …? Sconduda, a riduzà, inze par intrà el mè cuor? 14 de aprile 1986 El mè castel Stago inz un castel el castel d i mè pensiere outo grisc fiedo D intorno, neoles vento caligo e pò un troi che và ‘sò ves ra ‘sente chi outre --------- RA VITA … Vien fora l soroio vedo lumes e colore ma l porton se sara su ra mè lagremes e son danoo solo inze l mè castel Un muro gros l me sconde ra poesia del de fora. 1986 --------- DAANTE EL FÓ T ei conosciù inze l scuro de na note daante un fó vivo majico agnó che brujaa i mè pensiere pi triste. T ei vardà i tò oce lujia inz i miei no pi usade T ei pensà t ei insonià con me par me sul troi de na note che pian pian ‘sia ves el soroio. 1986 --------- RA TÒ MAN Man inze ra man coi pès inze r erba outa bagnada da ra lagremes del ziel sin ‘son ves ra luna. Brascioi che cioce somea anes ancora da vive. Fermete ca, strenseme te preo, ei festide de ‘sì inaante al scuro ves tante DOMAN. 1986 --------- FREGORES Note: duto taje, fregora bianches es toma senza sussuro, es se poia daparduto sote osc. Vardo, fora par i vieres, inze l scuro. E me vedo, solo, inze notes senza fin. El gnee vien ‘sò gario senza fei sussuro. E inze ra sò pasc scoto anche ra mea. 19 de febraro 1987 -------- VOIA DE RIDE Ei voia de ride sta sera, par desmenteà el tò gnon, ciatà inze meso i mè pensiere. Dapò, canche negun me vede, sbrearei su i tò recorde un par un, come tanta foies, e ciamarei el vento, che l s i mene via con el. un dì d ousciuda 1987 -------------------- AI TRENTA DE APRILE Sona mesodì, intor ra Zieta neoles desfiriades es para un soroio cioudo, che zignotea a ra val. Vardo ra ‘sente, che bolighea drio i sò pensiere, radeghe, alegrezes d ousciuda. Me fejo de mereea de esse ancora ca sarà e me en chiza de moe, de core ves chel soroio, ves el pi bel de ra vita. ------------ ORES DE DI NOTE R ores de di note, l é anemes soles, che s speta l dì Pensiere spavie d un cuore straco, che l vo ra lun e pò, pian pian, el i scanpa, conpain de un che vo se perde inze l scuro. Ores che es te tormenta, ieje che slezia da ra mas, che i somea ojes: ma el cuore l no i scota. Ca de nafré vegnarà dì. 26 de maso 1987 ------------------------ VOI VEDE Voi vede se son bon de te ciatà, tu che te scanpes dai mè oce, ma te enpes senpre i mè pensiere. Te ciato, te vardo, inze i tò oce vedo na lun par chiste mè dis fosche. Voi vede se te me scotes se te me vos ben. 20 de luio 1987 ----------------------- PO ESSE Po esse che se t aesse fermà, se t aesse scotà, te m araes dito che i tò oce i ea dute par me, el tò cuore l ea duto par me, el tò vive l ea noma par me. Massa in prescia te tin sos ‘suda, te sos scanpada indalonse. E ió son restà là, danoo solo, come l soroio da dassera, che l buscia ra crodes e pò, pian pian, el more 2 de otobre 1987 ------------------------- INVERNO Scoto, e i tendo, al pas del tenpo, che l và gario e despes de me l se desmentea. E pò vien note, e vien l inverno, e resto indrio, e voi capì, e no ruo. Me fermo, me volto vardo inze l scuro: ra lun s à destudà, l insogno l é fenì, e par me l é vanzà noma na speranza, par doman. 25 de otobre 1987 -------------------------------------------------------------- ERA (a una de ra steles del mè ziel) Zerco su ra tò bocia el tò ride de senpre, sui tò ouriei el tò saó de senpre, chera ruoses che no n ei mai curà. El mè pensier pi gran l ei senpre noma par te, par i tò oce de ziel. 28 de otobre 1987 ---------------------- UN DÌ Un dì ió sarei ió! E sarei solo, par senpre. Chel pizeto che dute se senton de inze, pianse o ride contento, oujorà beato, chel nesc color de ruosa, inze de me el no sarà pi, un dì. Solo par senpre, ió sarei. E aarei tanta paura. 27 de dezenbre 1987 ---------- PIOA Pioa, vento, soroio, amor. Ra pioa Somea un fior infiazì, un ru che cianta inz un pra ormai suto, i oce che luje de un pizeto marà. Ra pioa no n é festide, l é noma speranza de na vita noa. 1988 ---------------------------------------- DOA JOZES Doa jozes es me core de oga ‘sò par ra goutes, es m inbianda el vis, fosco par trope pensiere. Lagremes sarades, jozes de un vive che core intrà neoles e soroio, saó dei anes che passa de oga e i se desvose come un jen balotà dal nino. L é passà tanta ousciudes, l à ciantà el becocurto e ancora no ciato na strada de lumes, un troi che me mene ves el soroio. Signor, diame a no me perde inze l mè padì! 2 de maso 1988 ---------- OCE I tò oce, un sciatul che no n ei sapù daerse, un brento agnoche no n ei podù bee, un saó dolze che no n ei vorù zercà. I tò oce, un specio scuro agnoche pian pian s à sofeà dut i mè pensiere inze na note ciouda d outon. 2 de maso 1988 ------ EI VITO Ei petà sun tropa portes, tantes s ea sarades. Ei vardà tropa funestres, tantes s ea studades. Ei ciamà trope gnomes, tante i no m à respondù. E ades son ca, inze l mè cianton, e speto chel che à da vegnì, e spero che ra mè paroles, ra mè orazios es me daerse na sfesa de lun. 2 de maso 1988 ------- RA CIAE R é dura, l é piera desmazada, ra scorza che me sofea. Ra mè anema, el mè cuore, chel nesc che ancora ei inze de me i se sconde inpó tropa pascios, tanto padì, tropa lagremes, tanta speranzes. Tu t as ra ciae che daersarae chera porta, tu te pos se te vos sfrajeà chera piera grija e fieda che me pesa dì par dì. Tu te pos me dià a core fora dal scuro, e me fei vede ------ RA VITA ! 14-15 de maso 1988 PENSIERE Dapò de tanta pioa una par una se descuerse ra steles. Lumetes pontades sul tul del ziel che tremarlea e segna segures el troi inze ra note pi scura. Gramarzé, steles, che me mostrà i pasc da fei par ‘sì ves el dì, ves el soroio! 17 de maso 1988 Agnó sosto? Vardo intrà ra ‘sente che camina fugà del tò vis color del sol, dei tò oce, perles lujentes de na colagna de insogne, de ra tò osc da logarin. Vardo, ma no vedo el tò vis, no vedo i tò oce, no sento ra tò osc. Son solo: solo intrà ra ‘sente che camina. 16 de luio 1988 ------- LAGREMES Su ra lastres na pioa catia fieda dissegna lagrema longhes de pascios mai contades. Neola grijes cuerse ra crodes, ra strades, ra ‘sente, ra mè voia de vive e ciantà. Dapò d aé tanto spetà na parola, dapò d aé tanto cardù de ESSE, l é danoo inverno de inze de me. 2 de agosto 1988 ------- EI VEDÙ RA SPERANZA El soroio tievedo e dolze d outon l à portà un rajo de lun, inze i mè dis cruziade, segnade dal traedà d un anema che ancora no n à pasc. Su inze l ziel indorà ades ei vedù oujorà lesiera na neola, a me recordà che duto passa e và ves na fin. Dapò tanto, ancuoi là su ei vedù ra Speranza. d outon del 1988 -------- NOTE DE NADÀ Note de Nadà: pasc inze r anema, cioudo inze l cuore straco del pes, de ra fadies dei anes del vive. Na musica dolze me stravia, me porta a pensà. Outa, là su, na stela: pian pian sui ouriei na parola: gramarzé, gramarzé de ra VITA. 24 de dezenbre 1988 ------- LETRES Letres, fotografies, vecia cartes ormai cuertes dal polar de anes fenide, mai desmenteade: ve vardo, ve lieso inz un burto dì d outon, e me stremiscio a pensà de esse drio a core massa de oga sul troi dei recorde. 26 de noenbre 1989 ------ MENUTE Menute ores dis i passa i core i scanpa. Besen i ciapà i fei nostre i dorà par podé dì a dute e soralduto a nosoutre che saon ce che l é el tesoro de ra nostra vita. de dezenbre 1985 ------ A UN FIOR No voi esse da demanco de chi outre: voi ciacolà, ride, pianse, vive anche ió. Voi te vardà polito inze l mus, o tu dai oce zelestes fonde pi del mar che te riduzees inpó me e me par senpre che te me dighes “Vien!” Voi esse seguro che anche tu te sees un tocheto de ra mè bela vita: posto me l dì? de dezenbre del 1985 ----- SPERANZA Caligo fin sora i cuerte sora ra tèra negra che scota i mè pasc e ra i responde pian pian Ra zimes dei brascioi es cioce inze l ziel de un dezenbre grisc fiedo conpain del mè cuor Ma no n é mai massa tarde par te ciatà, speranza de un dì de soroio. 12 de dezenbre del 1985 ------ STAJON D AMOR Un ziel grisc fiedo e neoles fisses e pò caligo: negun se moe, gnanche i uziei i no smatisea … Se daerse de colpo el caligo, vien fora na cuerta de raje de soroio. Passa via na zilia de corèn, ra cianta con duto l sò fiado, ra louda ra vita. L é vegnù fora ades l ousciuda. Na femenuca che scara mile colore sun piol e ra ride al soroio, i bute verdes d un brascion meso nudo; l é ora de se moe … 'Son anche nosoutre de oga ves ra noa stajon, ciataron na vita noa, l amor. 24 de marzo del 1986 ------ ORES E ORES Ores e ores passades sui prade inz i bosche su ra crodes pi outes inze ra lun dei mè dis pi biei a vede de me de ra mè anema parduda del cuor del mondo che ei dintorno e no vedo Fosc es no n à 'soà calche ota me par de aé strazà duto chel ch ei ciapà par deban. 1986 ----- FOSC DOMAN EL GNEE ... L inverno el camina inze l bosco a curà su ra foies pi tardies. Un bao de aria el sofia, sote osc par no descedà ra tèra che poussa, straca. Fosc doman el gnee el cuersarà i brascioi massa nude. Da Dagnasente del 1986 ------ AMOR Amor l é el soroio, che l lea da bonora e, busaron, el peta su ra mè fonestra par me descedà. Pecà che despes sare i barcoi par no me inbarlumì. Amor l é el pan fresco, oro vivo inze i mè oce che mare bete sun toura dute i dis. Pecà che despes se se l lasce inze casseta, el deente duro el vade a fenì pestuzà e strazà. Amor l é un firo de aga che l goza 'sò beato intrà i sasc e l ride al soroio. Pecà che despes s i zape inze coi pès, ra leda paciughe duto, r aga se scurisce e no se pode pi in bee. d outon del 1986 --------- PAR TE, NOMA PAR TE Te penso despes te credo te vedo daante de me. Te riduzees te me sporses ra man i tò ciaei de oro i luje inz i mè oce scure. Te darsonso vorarae t inbrazorà te strucà su ma te tin scanpes via onbria inze l vento dei mè oce. Elo un insogno, o sosto tu ra lun dei mè dis pi negre? 1986 ---------------- FOSC Fosc i mè pasc i 'siarà pardude fosc ra mè osc ra tomarà inze l Nuia fosc no se sararà mai pi ra piaga che ei inze l cuore. Ma no pos tornà indrio massa longa, massa erta l é ra strada. Stajarei ca de fora ingroforì a tremà daante porta. Petarei, piansarei, ciamarei: fosc negun me scotarà, parceche ra mè osc ra sarà morta. 22 de jenaro 1987 ------------- NO CREDO No credo che te podes capì ce buiroto che se sara inze l mè cuore. Noma ió el sei, e ei festide de me daerse con te. No credo d aé assei corajo par te dì ce che te te spetaraes da mi, canche fenisce i momente vite con chi outre, col mondo che l ride e pianse con me. Se te podesses, se te voresses me dià, se podesse te dì chel che me bruja! Ra stajon pi negra par me no n é ancora fenida. Me sento pi che mai solo. ai 22/23 de jenaro del 1987 ------- MARÀ Marà, son marà de na gran voia de vive marà del soroio che dì par dì el m inluminea i pasc calche ota malsegure ma senpre drete ves el ziel. Son cresciù daante de te soroio de ra mè val, i tò raje i à scioudà i mè òsc despes strache del pes dei anes, ra tò lun s-ceta ra me dà dì par dì ra voia de vive. 10 de febraro del 1987 --------------- PADÌ Onbries longhes e grijes, ra note che cuerse i mè oce pasc sote osc inze l voito, sussure de monde pardude, vite par saé ce che son. Doman cresciarà ra mè note, festide de responde al tenpo che l me core daos de buriada un pas areota, zenza prescia. M ei sarà daante na porta maestra: cride desperade, lagrema fiedes, me scutrisce na vargogna che bruja. Duto se perde inze r aria fina che taia. sgorlada da tropo ciantà de zilies. Neoles desgarsades, soroie smamide i me segna agnó che ei da 'sì. Premo par me daerse ra portes che me sconde chel poco saren. Tenpe da vive, de esse, da dì ora d i tende al mè cuore insangonà, piera desmazada. ora d intende che vive no n é esse sole, sarade inze monde ch i ride d i nostre pensiere: vive vó dì spetà su un cianton esse boi de pensà che ruarà un rajo de soroio d ousciuda a t inluminà, a scioudà ra tò ores, a scorse i tò pasc che core, zapora pizores, spavies sul troi de l Eterno. Te te lasces daos, zenza crede striches de sango, lagremes, polar de ra roines voites de un tò vecio cuore. ------------- SUL SOL FIORÌ Indalonse sora Ciasadió el soroio pian pian el fiorisce. Ca 'sò de inze de me fiorisce biei dis bela ores passades fenides zenza paroles. Ebe parlà? Ebe tajù? Gnanche ió no l sei: chel che sei l é che ancuoi dì par dì se destuda speranzes sin và garie pensiere emozios grandes vites tajudes. L é scuro: l é duto fenì. 6 de marzo 1987 ------------ PARCECHE Parceche te sos viva, parceche te sos ca, parceche drio el tò riduzà te scondes i tò festides, parceche te sos fora de luó e te me dies a vegnì via da un luó che no n é el mè, parceche me piajarae m indromenzà a scotà ra tò osc, parceche vorarae me perde inze i tò oce, parceche vorarae che el tò ride el fosse noma par me, parceche nò senpre i insogne s intense de rosa, parceche i momente pi biei i dura un iejo curto, curto, … fosc massa. 25 de maso del 1987 -------------- DOA NOTES L é doa notes che no dromo, co penso ai tò oce, a chi doi spece scure agnoch i mè pensiere se pardea garie in chi dis d istade. Aarae abù da te l dì, incraota, fosc te m aaraes capì. Ades l é ormai tarde, t as ciapà outra strades, e ió min vado pian pian ves ra onbries de ra note che cuerse l mè cuore. agosto del 1987 ------------ NA LUN, OUTA, Là SU Sera de d outon: onbries fosches es se slonga inze ra strades, na lun s inpiza, outa, là su. Penso senpre a chera lun, a chi oce scure che vardae, ch i me vardaa, a duto chel che m insoniae canche era ra me vorea ben. Calche ota i penso ancora, ma no n é pi nuia conpain d incraota. 21 de otobre del 1987 -------------- A NA AMIGA Amiga mea, inze ra tò paroles ei ciatà tropa otes ra lun, el cioudo d un rajo de sol; inze i tò pensiere ei vedù tropa otes el firo par me leà de pi al vive; inze l tò ride ei vorù vede tropa otes na man amiga che me dia a parà via ra mè pascios grandes, despes tajudes. Amiga mea, da poco te me conosces, ma tropa otes t as riesciù a me liese inze l mus. Amiga mea, gramarzé de me scotà. 10 de dezenbre del 1987 ------------ ZENZA GNON '87 Un dì, no sei can, min 'siarei da chesta tèra grija, fieda, voita, agnó che ogni pas l à el saó de na lagrema che bruja. Min 'siarei sote osc, e no voi negun pede me. Vorae noma che tu te saesses che t ei vorù ben, che t ei ca con me, che inze l mè cuore desmazà l é ancora posto par te, stela del mè paradis, par i tò oce color del mar, agnoche incraota e ades se perde dute i mè pensiere pi negre. 30 de dezenbre del 1987 ----------- DAPÒ Varda, un jato camina su r erba bagnada da ra pioa d ousciuda. Ades no pioe pi. Vedesto? Ra zilies es oujora pi outes, chi fire negre contra l ziel i desgore ancora: ades no pioe pi. Sentesto? I zocui d un caal inze strada, un outro motor che s inpiza: ades no pioe pi. Ojes e fegures vives es se ciama, es me ciama: ades, no pioe pi! ousciuda del 1988 -------------- MASO, DI NOTE Note d ousciuda passada a pensà a dut i mè parcé. Note d ousciuda bagnada da mile jozes de na pioa che me tormenta, passada a recordà chel che no n é pi. Note d ousciuda ciouda de speranzes de vive, de ride, de voré ben. Note d ousciuda, pianse no 'soa pi, moon ió e tu ves el soroio che lèa, ves i prime fiore de na vita noa. 2 de maso del 1988 ---------------- RA TÓ MAS Ra tò mas es é come foies d auton, che es oujora lesieres sora ra mè pel es toma, es me tocia, es se ferma, es me parla, es me disc che tu te me vos ben! 31 de maso del 1997

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.