ıslığın düştü kulağıma sıcak bir nefes gibi ses geldi ruhuma ahhh...…
bir kadın, adı "k" ile başlar ellisine dayanmış yaşı hep vardır bir telaşı…
dilsizim ben konuşmamı beklemeyin şarkılar söylememi, mırıldanmamı haykırmamı beklemeyin…
İstanbul'un gözleri var mavi boncuk misali içinde tarih akar yoktur dünyada emsali…
İzmit'te yağmur var koşturuyor insanlar sokaklarda, caddelerde bedenler ıslanıyor…
yağmurlu bir gündü İzmit'te her zamanki gibiydi aslında her şey tekdüze binalarda, sokaklarda yaşam devam ediyordu işte…
Karanlık dereler akar kentin içinden Akarken yaşamı da ardından sürükler Öylece uzanır gider Körfez'e doğru Ve İzmit'i sarar ölüm kokusu…
Sırtımda ağır bir yük, çıkıyorum yokuşlardan. Çukurlar, engeller, taşlar, çakıllar.…
sen benim anamsın İstanbul süt veren, bakan, büyütensin yüreğinin baş köşesindedir yerim sen de öylesin bende, bilirsin…