Sevgiye Ölüm Yok

bir kış mevsimiydi aralık sonuydu hava çok soğuktu zifiri karanlıktı gökte ay görünmüyordu sümbül dağı gök ile birleşmiş donmuştu zap buza kesmişti börtü böcek susmuş gece sessizdi. salih dayının evinde hasta yatağımda gözlerim kapalı ateşler içindeyim. teneke soba gürül gürül evin anası anam kürdün anası anam başucumda ağlıyor. -oyy dayikem,garibem,fakirem... ateşler içindeyim oy anam oy. kızılımak nere,zap nere? sabaha kadar başucumdalar arasıra emirler veriyor bir doktor bilgeliğinde. -teşt bine,av bine,peşgir bine... gözlerim kapalı ateşler içindeyim yol yok,şehir yok,doktor yok evin anası anam kürdün anası anam doktor kadar bilge. sabaha dek,ağladı drdu. -oy dayikem,garibem,fakirem... sümbül dağının heykel bakışıyla birlikte gözlerim açıldı gözlerine baktım, gülümsedi. oy anam oy... oy dayikem oy... teneke soba gürül gürül. üstünde çaydanlık fokur fokur... sabah çayı demlendi yere muşamba serildi jajı,otlu peynir,mast ve demlenmiş kaçak çay oy anam oy. bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var da, demli çayın hiç mi yok? zapta ağıt varsa, kızılırmakta şarkı söylemek yok. herşeye ölüm var da, mihenk taşını çatlatan sevgiye ölüm yok...