Acının Rengi Umuda Çıkıyor
E Erol Yılmaz
0
Altın Yaprak
siyahla betimliyoruz acıyı
rengarenk doğada
bir felaket sonrası da öyle
acının kırmızısı da simsiyah
beyazı da, sarısı da, mavisi de,yeşili de,
ama acıyı birlikte görüyoruz
dostluğun
yürekli insanların aslında çokça olduğunu
kadınbağı ve çocuk bezi dağıtan eller utangaç
süt alan gözler utangaç
ölüm kokusu içinde duygular,sevinçler utangaç
sıkılgan,terli,günlerdir yıkanmamış bedenler utangaç
yalnız olmadığımı görüyorum bu felaketle
ölümlerden umut çıkartmak çok güç ama
yinede umuda çıkıyor acının rengi karanlıklar
'kimse varmı?' haykırışları her göçük başında
umuda sesleniyor gençler,dostlar bu hayalet kentlerde ve de....
yankılanan sesler bir umut yüreğimde
geleceğe
ve geleceğe
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş