Sebepsiz Ayrılık

Bir kaçışın hikayesi bu, Kendimden kaçarken yine kendime yakalanmışım, Her şey zıttıyla anlamlıymış meğer, Hani insan kaybedince daha bir anlar ya değerini kaybettiğinin, İşte bu benimkisi, Belki de bundan bu kadar çırpınmam, Bir daha sahip olamayacağını bildiğin şeyi kaybetmekteki çaresizliği, Bir duvardan diğerine çarpılmak gibi, Bunun farkında olup, bir şey yapamamanın tükenmişliği, Sebepsiz ayrılıkların kalakalmışlığı, Arkada, sudan çıplak bırakılmış bir kalbin sahipliği, İşte bu benimkisi, Omuzları düşmüş, yalnız ve ürkek bir duruş, Yetim bırakılmış bir kalp ve anılar, Bir ömür boyu acıtacağının farkındalığı, Ve bununla yaşama zorunluluğu, İşte bu benimkisi...