Gönül Yaram

Bir Kasım akşamı, Kasım kışıydı Dün gibi hatırımda Hiç unutmadım ki... Sebepsiz Bir o kadar da zamansızdı gidişin Yazıp ta okuyamadığım Sen-li şiirlerim vardı Utanıp söyleyemediğim Aşk dolu sözlerim, hiç duymadığın Umutlarımdın benim, aydınlık sabahlarım Geleceğim, hayallerim, yarınlarımdın Gün yüzlüm, kalan ömrüm Gece gözlümdün Gök mavili, gül pembeli, bembeyaz hülyam Mutluluk öykümdün, aşk masalım, en güzel rüyam Seni içimde bir yere koymamıştım ki Benim herşeyimdin, sen bütün dünyam İnceden sızlayıp hiç acıtmayan Gönül yaramdın Gönül yaram bilirdim Beni sevmediğini Ya son oyuncağıydım çocukluğunun Ya şımarık gençliğinin ilk hevesiydim Pek bir şeyin sayılmazdım yani Öylesineydim işte Hiç bir şeyindim Bakar, farkedemezdin, aşk hallerimi Havam, suyumdun benim Yerim, yurdumdun Gece gözlüm Denizim, ırmağım, gökyüzüm Dağım, düzüm, ovam Sendin, anlamadın bütün coğrafyam Ve ben, senin yağmursuz topraklarının Buz dağlarında Tutmadan eriyen, İlk kar tanesiydim Oysa, aşağılar gibi baksan bile sevinir Alev alev sen olur, yanar erirdim Bilirdim Sen bu hallerimi, hiç bilemezdin Çünkü, içinde bir parça ben Gece gözlerinde bir damla aşk olmalıydı Çıplak gözle yangınımı Göremezdin Sen bana kör oldun Ben sana dilsiz Bende ki de olur iş değildi hani Öyle severdim Severdim de seni bunca Karşında nutkum tutulur Kalbim dururdu, hele birde Siyahların, elamın bebeğine dokununca Al kesilir cemalim Lal olurdu dilim İlmek ilmek çözülür Bin parçaya bölünürdüm, ölürdüm Ölürdüm gece gözlüm Göremezdin Ve ben diyemezdim, biçare Utanırdım. susardım Seni sevdiğimi söyleyemezdim Bir Kasım akşamı, Kasım kışıydı Dün gibi hatırımda Hiç unutmadım ki... Çıkış zili çalmış, sen geliyordun Titriyordum, göğsümde Bin deli tay birden, şahlanıyordu Bastığım kaldırım taşı kırık Sokaklar ıslanmıştı Kasım üşüyordu, ben yanıyordum Yağmur mu tanırdım, fırtına mı, kar mı? Bende mevsim hala sen bahardı Yanaklarımda kırmızı bir gül açıyordu İlk defa Seni seviyorum diyecektim Ve sırada, sevdalı sözlerim vardı Ta ki; Bir an bile yanımda durmaksızın Hemde gülümseyerek, bitti deyip Gidene kadar O ne can alıştı, hiç vurmaksızın Ne biçim idam dı, yoktu sehpayla, ip Düş düş bitmiyordu, sonsuz boşluktu ne dipsiz bir kuyu, nasıl uçurumdu Üstelik hava çok soğuktu Üşüyordum Düpe düz Kasımdı, bal gibi kış tı Hem olur muydu hiç Sen diye bahar Sevmeyenden yar, olur muydu? Boş bir avuntuydu, belki bir ihtimal Şakadır diye kendimi kandırıyordum Gülerek söylenmezdi ki, elvedalar Sensiz ilk sabahımda, saçlarımda İlk beyazı, görene kadar Ayrılık bir hançer, kör bir bıçaktı Ucu yalnız bana, saplanacaktı Gece gözlüm, gönül yaram Gün olur kapanır, sanıyordum Gidişinin üzerinden Tam iki kasım geçti Gece gözlüm, gün yüzlüm Gönül yaram Demek daha çok kanayacaktı...