Asafça

Seni resmetmek için Bir tuval İnceden kalına fırçalar Ve fırından henüz çıkarılmış Ekmek sıcaklığında boyalar isterdim. Yakamozun döküldüğü sulara Yayılan gölgenle Ay şen şakrak raks eder, Umut yüklü gemiler Demir atardı yüreğine... Geceye sarı, gündüze yeşil karışır, Körfez’i aydınlatan yıldızlar Yağardı Uzun siyah saçlarına. İri yeşil zeytinleri anımsatan gözbebeklerine de... Söze gelmeyenleri anlatan gözbebeklerine. Mavi... Yumuşak bulutlar sarmalardı hayallerini, Avuç avuç Turuncu ile harmanlanmış. Ürkek, ak güvercinler Kanat çırpardı ellerine Asaf’ça *..! Boğaz’dan.. Martı çığlıkları ulaşırdı düşlerine, Kırmızı-lacivert şiirlerle dolu. Sevgine... Masum bir bebeğin sıcaklığı karışırdı, Saflığı ve de annesine olan doyumsuz açlığı... Ama biliyorum ki sonunda... Başladığım noktaya gelirdim. Beyaza... Everest’in zirvesine yağan son kar’ın beyazlığına... -yüreğindeki güzellikleri henüz keşfedememiş/keşfedilmemiş birisine... * Özdemir Asaf''ın ''Jüri'' adlı şiirine atıfda bulunulmuştur.