Anne!.....
E Ersin Gürbüz
0
Altın Yaprak
sararmış bir güle çevirdiler beni
içime paslı kederler akıttılar
hançerle mavzerle değil anne
sırtımdan ihanetle vurdular beni
suskun bir dağa döndü bedenim
ilmek ilmek düğümlendi kederim
tedirgin hüzünler saklıyor ellerim
gözlerim seni arıyor anne
yapraklar koparıyorum ömrümden
acı çekiyorum,acılaşıyorum anne
ama anne unutma:terlemiş alınları
rahatlatıcı rüzgarlar öpecektir
HÜSEYİNLİ KÖYÜ ·
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş