Yüreğim

ıssızlığa kurşun sıkıyor yüreğim bir yol ayrımında terk edilmiş umutlarım trenler ardında bakakaldı ellerim gözlerim karalar bağlamaktadır biteviye tenim yağmur tanelerine karıştı ayaklarım küskün sinema salonlarına dağ yamaçlarına ihtiras üflüyorum bodrum katlarına sinsi yakarışlar gömüyorum bir teline dokunan ruzgarı yudumluyorum uğruna,dağlara isyanları kaldırıyorum elleri silah tutmuyor kirpiklerimin sevda silahı tutuşturdum ellerine kurşun olarak yüreğimi sunuyorum sınırları aşıp kurak vadilere gözyaşımı akıtsınlar diye ufuklara bakışların değdi diye bütün bulutları çektim geriye ölümle hasbihal ederken çekmişler resmimi bir telaş kaplamış tüm yürekleri... bir telaş ki asırlardır imbikten geçirir yürekleri