Kim Güldürecek Yüzümü?

Vazgeçtim sevdiğim Seni böyle mutsuz gördükçe Acılarına ortak olamadıkça Gülmekten Umut etmekten Yaşamamaktan İnan vazgeçtim Karanlıklarda olmalıyım Yürümeliyim Cam kırıklarında İçimde ki bu hüznü Haykırmalıyım yokluğuna Aynalarda parçalamalıyım sevinçlerimi Seni seviyorum Bilemesem de senli vakitlerin güzelliğini Sensizliğin acılarını çektikçe Yarım kalmış aşkımızın Tamamlanmamış hüznü düşüyor gözlerime Üzülüpte bu halime Ne olur bana gül deme Sen öksüzlüğümün Yetimliğimin Çaresiz çocuksu yüreğimle Annemin şefkatli bakışlarında gördüğüm Yaşamak için nedenimsin Eğer bir ömür yanımda olmayacaksan Bana gülümse deme ne olur Her sabah sensiz uyanıp Kapılara bakıyorum Her ayrılık şarkısında İçime yakacak bakışlarını Beni yaşama bağlayacak ellerini Sarmalarını sımsıkı Düşünüyor Düşünüyor ağlayamıyorum Boş ellerime Ellerini alamasam da Öpemesem de dudaklarından Kokunu alamadan Okşayamadan saçlarını Toprak olsam da Seviyorum Seviyorum seni Seni sevmemek gibi bir lüksüm olmadı hiç Ben yokluğunda da sevdim seni Düşlerimde çizdim güzelliğini Beyaz bileklerini bulutlarda gördüm Yağmur sonrası açan güneş gibi Hep ışıl ışıldı gözlerin Ve her hayata küsüşümde Tebessümlerini anımsayarak Mutlu oldum Ama şimdi seni üzgün gördükçe Vazgeçtim Gülmekten Umut etmekten Yaşamamaktan İnan vazgeçtim Beni uzak tutma kendinden Sen uzaklaştıkça Düşüyorum dipsiz kuyulara Amaçsız gayesiz Boş boş bakıyorum duvarlara Sensizliğin odalarında Bakışları arıyorum Yaşamak nefes almak mı sadece? Toprakta solmak mıdır ölmek? Eğer sende gidersen bensizliğe Canım bu hüzünlü yüzümü Söyle Kim güldürecek? Avuçlarımda küçük bir el Kollarımda büyük bir boşluk Aynalarda gözyaşı Duvarlarda hüzündür sensizlik