Yokluğun

Yokluğunmuş seni daha çok sevdiren Aslında seni çokta fazla sevmemişim Bunu aynalarla kavga ederken anladım Yada dinlediğim herhangi bir şarkıda Varlığın dudaklarımda buseydi Yanaklarında sımsıcacık hissettiğim Sahillerde martılara anlattım güzelliğini Ama yokluğunmuş seni özleten, anladım Şimdi, varlığınla yokluğunun arasında Bir incecik çizgidir avuntularım Gelsen yokluğunu özleyeceğim Kalsan, seninle olduğum düşlerimi Acını içimde bir ateş gibi Her gün yokluğunla körüklüyorum Ne vakit karanlık bassa odama Gözyaşlarımla söndürüyorum