Ne Akıl Almaz Bir Ayrılıkmış Bu?

Her fırsatta Dudaklarının tadını Kulaklarımı okşayan sesini Saçlarını okşamayı özleten Ne büyük çaresizlik Ne akıl almaz bir ayrılıkmış bu? Acıyla kaplı şimdi yaşam Sensizlikle örülmüş dört duvar Baharda üşürken ellerim Kalbim ateş den bir kor sanki Perdeleri çekilmiş odam da Karanlıklara hapsettin beni Koynumda yıldızlar var şimdi Sabahlarımın merhabası Her sabah mırıldandığım yalnızlık. Günden güne eriyor umutlarım Çocuklar gibi içimi çeke çeke Nasıl bir ayrılık bu, Adamlığıma yediremediğim? Kökünden kopardın bir ağacı Tüm mevsimleri hazan yaptın Kırdın kanatlarını kuşların Sahilleri denizsiz Şiirleri öksüz bıraktın Ne büyük bir çaresizlik Ne akıl almaz bir ayrılıkmış bu?