Seni Sevdim Ben (2)

Gözlerinin hapsindeyim Düştüğüm zindanlarda Voltalar atıyor yüreğim, Karanlık hücrelerin de sevdam Nemli ve ıslak duvarlar, Yokluğunun ceza evindeyim Özgürlüğe susayarak. Köşe kapmaca oynuyorum, Köşesi olmayan kalplerimizde Attığım beş adım toplam. Hüzünlerin yakmaz canımı, Mutluluğun güldürmez Yokluğun da öldürmezse, Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Kolay değil bu sandığın kadar Alışkanlığına tutkunluğum Çırpınıp duran kafesinde Sevdan ben de bir yangındır. Sevmek vazgeçilmez yanım, Sen çıkmazım son durak. Sofralar kurdum yokluğunda Varmışsın gibi iki kişilik, Tek kişilik yemekler yedim, İkimize kalktı kâdehler Sol yanım ağırıyorken... Sen yoktun. Sağır bir kadınaymış... kurduğum cümleler. Dilsiz bir yâr`dan Sohbetler beklemişim meğer. Her çölüm yanmazmış benim, Her kutbum donmaz, Zaman gelecek bilirim Yokluğun da koymaz. Ya gel dindir dalgaları, Yada daha çok fırtına, Bu böyle olmaz. Kalsam ölüm ensemde... Gitsem neye yarar ki? Kalmak teslimse ölüme Gitmek sensizliğe ne çare? Ve... içim de yaşattığım, Senli dünyamdan çıkarken, Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben.