Aşkın Tasviri

Fırtınalı bir günde, sokakta yürüyorum yapayalnız... Yumurta topuk pabuçlarımla, yağmur damlalarından kaçışırken; Önceleri, duyunca duygularımın coştuğu o sese, kulak veriyorum. Şu, gök gürültüsü hatırlatıyordu bana hep, seni... Mavi paltomu giyinmişim; elimde cigara, Tahtadan, kahverengi bavulumla, Serseri bir tavırla, Çıkmışım yola, geliyorum yanına... Kafam yere eğik, koltuğumun altında eskimiş bir gazete. Ağzımdan duman ata ata, Masum bakışlarımla ilerlerken, ıslak yolda, Benimle beraber yürüyen gölgemden kaçıyorum; Sanki, gölgemle göz göze gelsek, yok olacağım o anda. Çok korkuyorum, çoook!.. Bu yolun başlangıcında neler çıktı karşıma, bir bilsen!.. Bir de, bu yolun sonunda neler çıkacak karşıma; muamma... Maalesef, o gücü bulamıyorum kendimde... Yağmur da dindi zaten, Vazgeçtim, şimdilik geri dönüyorum, kusura bakma; Ama sana, dünyanın en büyük aşkının tasvirini yaparak, eyvallah diyorum... Yapıyorum işte, bir büyük itiraf daha: Pınarlardan akan su gibi, Mevsimleri değiştiren bir ahenk var, yüzünde. Saçların zifiri siyah; karanlığı kıskandıran güzellikte. Tasvirini yapıyorum işte; gör gözlerimdeki resmini!.. 05.10.2008 ERZURUM