Şey, Yani Ben...

Ne dersiniz, hanımefendi?.. Bugün, sizli bizli konuşalım mı? Hiç öyle konuşmuyormuşuz gibi, ukalaca. Beni, zindanlara tutsak edercesine, Ellerimi arkadan bağlayıp kaçınca; Düşündükleriniz, nihayete ermiştir; öyle değil mi? Neler hissettiniz?.. Anlatır mısınız? Bu acıları çekerken ben, yoksa güldünüz mü siz? İçten içten, Yok canım; olmaz derdim, olamaz!.. Sevdiğim kadın, bu kadar da acımasız olamaz. Aslında, itiraf etmek gerekirse, Beş yıl geçti aradan ve Yıllar beni de değiştirdi, bir nebze; Fakat, şu sevdamdan bir gram eksilmedi nedense... Şey... Ben... Sizi... Yani derken; Ne diyorsunuz siz? Dediğinizi duyar gibi oldum birden... Şey, yani ben... Elim ayağıma dolaştı, hay Allah!.. Heyecanlandım birden... Demem o ki; itirafım yakındır ecelimden, Bir zamanlar; hatırlarsanız, deliler gibi tutulmuştum size, ben. 02.05.2009 ERZURUM