Fırtına

Bazen fırtınalar kopar, yüreklerde Ne kadar gemi varsa batar, hayallerde Bir damla göz yaşı kalır, geriye Onuda tutamazsın kayar gider, düşer yerlere Belki ateşi tutabilirsin Ama, asla zamanı tutamazsın ellerinde Kim dönebilmiş ki geriye Kaçabileceğin başka bir yer olmaz Kendinden başka Saklanabileceğin bir yer var kendinde İşte saklanabilirsin orada Sakladıklarını saklarsın Bir kendin biliyor sanırsın Yazan yazmış dostum çizen çizmiş Sen kendini avutursun yalanlarınla İnsan kendinede yetmez çoğu zaman Herşey üstüne üstüne gelir Kendini yalnız sanırsın dünyanın yükü ağır gelir Kendi kendini çekemez olursun O zamanlarda insanın kendi kendisinden kaçası gelir Umutlarını bağlarsın pamuğun ipliğine Oysa ki; ona hafif gelen bize gelir ağır Ona sefa olan bize gelir kahır Bize ceza gelen o'na mükafattır Hiç düşündün mü bize sabır gelen ona isyandır Herşey onunla başlar onunla son bulur Zaman bir tek onun elindedir istediğinde durur İstediğini yıldızlar gibi göğe savurur İstediğini gölgede yakıp kavurur Ondan başka emin yer yoktur Tüm gemileri limana yöneltir Tüm alem emrindedir İstediği zaman istediğini yanına getittirir Olmayan gemilerinin batmasına üzülme Elinde tutamadığın zamanın ardından bakıp küçülme Zamanın sahibini bil ona yönel Zamanın dolunca ona gülerek git Yoksa bir değerin kalmaz olursun bir it Kendi düşen ağlamaz dostum Haydi şimdi sen yoluna git