Esat Anık

Yıllar yılı hâtıran bırakmadı peşimi. Şu cefâkeş başımdan ne istedin, bilmem ki? Kurumuş kuyulara döndü gözpınarlarım; Dinmeyen gözyaşımdan ne istedin, bilmem ki?…

Aşkın âteşi vurup, şu sinemi dağlarken. Dertler ayyuka çıkıp, hicran ile çağlarken. Gün be gün feryâd edip, gece gündüz ağlarken; Çektiklerin yetmedi, biraz daha yan gönül.…

Ne çabuk harcadık böyle zamanı ? Günler su misali akıp gidiyor. Bir soluk dinlenmek bilmezdik amma, Kader belimizi büküp gidiyor.…

Merhaba ilk aşkım; Çocukluk sevdam merhaba! Geç kalmış bir selâm bu.. Bu yılların isyânı.…

Gözlerden süzülüp, gönlüme aktın. Nasıl unuturum ben seni, nasıl? Ruhumda silinmez izler bıraktın; Nasıl unuturum ben seni, nasıl?…

Bu sevda yüzünden yüreğim erir, Bir bilsen, nasıl da hasretim sana? Kavuşmak hayali, heyecan verir; Rüzgârlar getirir kokunu bana.…

Bırakıp gidersen ne olur bilmem ! Belki suizândır, senden sonrası. Mutluluk elimden süzülüp gider ; Gönlüme zindândır, senden sonrası.…

Yeni haber verdiler; "artık gönül bahçeme Girmeyecek" demişsin, senin canın sağolsun. "Bir vuslat gecesine sakladığım gülleri Dermeyecek" demişsin, senin canın sağolsun.…

Sevdiğim gelmiyor, naz yapacakmış ! Başka başka yüzler yâr oldu bana. Hayalle avundum şiirler yazdım Şarkılar, türküler kâr oldu bana.…

Anlamadım sevgili, sen neyi bekliyorsun ? Yaşananlardan arda sanma ki safâ kaldı. Bir tufan, vurdu geçti, virâneye döndük biz Aşkımızdan geriye, dert ile cefâ kaldı.…

Hemen gelirim diye çekip gittiğin yerden Ne beni çağırırsın ne de kendin gelirsin Ayrılığın ateşi iki gönülü birden Yakar diyorum amma yine de sen bilirsin…