Vedâ Kaldı

E Esat Anık
0 Altın Yaprak
Anlamadım sevgili, sen neyi bekliyorsun ? Yaşananlardan arda sanma ki safâ kaldı. Bir tufan, vurdu geçti, virâneye döndük biz Aşkımızdan geriye, dert ile cefâ kaldı. Başımıza bu derdi elimizle getirdik. İki gurur bir olduk, bu sevdâyı bitirdik. Harcadık zamanları, yarınları yitirdik; Şarkımızdan hatıra, içli bir sadâ kaldı. Aşka nihayet veren büyük bedel ödendi. Nefret galebe çaldı, hoşgörümüzü yendi. İçimizde biriken her ne varsa söylendi; Söylenmedik sadece, kısacık vedâ kaldı. İşte böyle güzelim.Bak! ayrıldık biz bile. Senden hiç beklemedim gülümseyen yüz bile. Kalmayacak maziyi hatırlatan iz bile; Benden sana yâdigâr, bir ahd-e vefâ kaldı.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.