Deryalarda

Kendini dalına bırakmış bir gül misali yaşıyorum. Her nefesimde bir yaprağım düşüyor toprağa, Tüm yapraklarım kuruyor sonunda. Bir dala sarılmış sarmaşık gibi gönlüm, Tükeniyorum yerlerdeyim tutunacak dal kalmayınca. Ve öfkem bir fırtına gemi yanaşmayan bir okyanusta, Savuruyor dalga dalga tüm gençliğimi... Yavaş yavaş tükeniyorum anladım. Biliyorum hiç hoşuna gitmeyecek ama, Sen bir derya ben o deryada bir zerre diyordum ya, Artık zerre kadardeğerim yok o deryada. Artık toprak bekliyor beni, Evet çok seviyorum seni, Yüreğim kaldırmıyor bu derdi; Beni çağırıyor yeni bir başlangıç sanki... Kaderine küs sarmaşık gönlüm, Kuru sende gül yaprağı gibi ömrüm, Ve öfkem sende durul okyanuslarda; Kayboldum, tükendim ben o deryalarda.