Ağlama Çocuk

E Esel Arslan
0 Altın Yaprak
Başladı yine kış üşümeleri, ince bir sızı önce hafiften, Sonra donduracak, ayaza kesecek bütün bedenimi, Kendimden değil bu korkum, içimde ki çocukdan, Ayaza kestiğimde ben, titrer içimde bir başka ben. Birazdan ağlamaya başlar, parçalar yüreğimi, Söz vermişdim, ağlasam da onu ağlatmayacaktım, İşte başladı sicim gibi gözyaşları akmaya, Hiç büyütemeyeceğim bu çocuğu, artık anladım. Kadersizliğimin ve yalnızlıklarımın arkadaşı çocuk, Kimseye söyleyemediklerimi söylediğim dert ortağım, Anlatsam anlayamazsın nasıl bir dert yumağındayım, Damağımda bal şerbeti tadı bile çoğu zaman koruk. Sevdiğim,bakışlarını mısralarımda bıraktı, Bu yüzden üşümelerim, yine de ümidim kaybolmaz, Aydınlatan ve ısıtan güneşimi beklemekteyim, Belki bu gün, belki yarın gelir, hiç belli olmaz. Ne olur bari sen artık ağlama içimde ki çocuk Ben gülme taklidi yapabiliyorum sen yapamazsın Önümüz aydınlık, sevdiğimi bekliyorum, inanmalısın, Hele bir gelsin, birdaha asla ağlamayacaksın.. 2007-Ankara

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.