Huysuzum

Ben fiyakalı sözcükler bilmem kadınım içimden ne geldiyse onu döktüm mısralarıma Kemeraltı, hasır iskemle,orta kahve, lokum Turkuaz da kaya, inciraltı sabah kahvaltıları Seninle yaşanmışlıklar aktarıldı birer birer Sahilde, gurubun kızıllığı daha bir kızıldı seninle At arabasında taze enginarlar, Urla yolundayız Ve ilk defa seninle tattığım Urla işi etli katmer. Ben fiyakalı sözcükler bilmem kadınım Hissettim, seslendim, sesime cevap verdin Çığlık çığlığa dönüp duran martı Sonunda kondu Erguvan dalına Öyle sevildin, öyle sevdin ki birtanem Gün ışığında güneş Gece karanlığında yıldızlar şahit oldu Kıskançlık krizlerimizi yağmurlar yıkadı Sevgimizin güçlü rüzgarlarında kurudu. Ben fiyakalı sözcükler bilmem kadınım Yaşadım, yaşadıklarımı şiirlere aktardım Ağlanası günlerin acılarını birlikte gömdük Hortlattığımız anılar ara sıra dürtüklese bile Bitişler, her sabah sevdamıza yeniden başlangıç Yeniden güç verdi, daha bileyledi bu sevdayı Bir adam bir kadın hikayesi olacaktı belki Seni seviyorum sözcükleriyle boyadık yıldızları, İşte bu yüzden saçlarına yağar yıldız yağmuru Kır saçlarımda ise senin yağdırdığın yıldızlar var. Ben fiyakalı sözcükler bilmem kadınım Yazdığım bütün şiirlere Arabesk dense ne çıkar Eğmedim başımı senin dışında asla hiç kimseye Ah benim huysuzum, öyle sevdim öyle yandımki sana Diz çöktürdün önünde, baş eğmek ne kelime. Oysa sevmeyi sana ben öğretecektim Bildiğimi sandığım şeyleri ters yüz ettin Sevmek ne demekmiş asıl bana sen öğrettin. Ocak-2008-Ankara