En Fedakâr Çocuk

E Eşref Çulha
0 Altın Yaprak
(Saygının en büyüğüne layık öğretmenlere) Hayal kurar, hayallerle yaşarım. Bu benim en güzel huyum. Budur en büyük başarım, Dünyanın en fedakâr çocuğuyum. Ellerimde eller olsun isterdim; Bir bulut yumuşaklığında. Yüzüme güneşler doğsun, Anne yüzü sıcaklığında. "Hadi bebeğim" dediğinde Bebek olayım, nazlanayım "Hadi canım" desin, desin de Canımda hissedip canlanayım Her çocuk gibi ben de Öpücüklerle uyanayım. "Haydi, kalk" diyor, "uyan" Anneciğim diyorum bir an! "Çoktan gitti annenle baban Ben geldim bak; Sevgi Ablan" Allah kahretsin, yine mi; Yine mi "Sevgi"li pazartesi!? Yine mi kaybettim annemi; Yine mi günlerden anne ertesi!? Bizimkiler düşünmüşler her şeyi, Sevgi'ye para vermişler bana Sevgi'yi. Duygular geçse şöyle sıradan, Sadece sevgiyi alırım ben. Sevgi, anlar da paradan, Ben anlamaz mıyım sevgiden? Sevgilerin en güzeli, Elbette annemin sevgisi. Ellerimde babamın eli, Şöyle kıskandırsam herkesi. Annem babam ilgilenir herkesle Gerilmiş sinirler, yoğun stresle İki asık surat bulurum karşımda, Kapıyı açtığımda bin bir hevesle. Yalnızca yemekte buluşulur. Okuldan öğrenciden konuşulur. Özge'nin sorunları, Ahmet'in velisi Allah'ım ben miyim, ben miyim alemin delisi!? Ne olur beni görsün; ilgilensin birisi, Yetmiyor işte, yetmiyor Sevgi'nin sevgisi! Babam diyor ki; "Kaç kez sorsa anlatacaksın hanım, Öğretmenlik, sabır mesleğidir sabır." Sorsam bana da bir kez söyler canım! Anlamazsam da defteri fırlatır. Annem diyor ki; Ayşe çok fedakârmış, Arkadaşına vermiş kalemi! Canım bunda ne varmış, Ben Ayşe'ye vermişim annemi. Fedakârlık dedin mi; orda duracaksın Onu benden sorup; bende bulacaksın. Hep gizledim isyanımı, hep sustum. Damlaya dönmedi gözlerimde buğu. Şimdi herkese haykırıyorum. Benim dünyanın en fedakâr çocuğu! Ne bisiklet, ne giysi, ne yiyecek, Annemi, babamı paylaşıyorum. Her gün sabahtan akşama dek, Hem öksüz, hem yetim yaşıyorum. Siz alın, kitabı, defteri, kalemi. Yeter ki bana verin, verin annemi. Sizin olsun oyuncakların tamamı Lütfen babamı verin, yalnız babamı. Aynanın gölgesindeyim, Güneşlerin ardındayım. Öğretmen çocuğuyum ben. Ana-baba derdindeyim. Ben ki âlemlerin, En fedakâr çocuğuyum. En fedakârı annelerin, Ben öğretmen çocuğuyum. Ben ki dünyaların, En fedakâr çocuğuyum. En fedakârı babaların, Ben öğretmen çocuğuyum. Kasım 2005

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.