Namludaki Gözyaşı
E Eşref Çulha
0
Altın Yaprak
Hayat, umutlarla yıkanmış;
Umut yanı başında olsun.
Bir gecelik ödünç alınmış
Hayalleriyle bir çocuğun.
Aşk, kardelen saflığında,
Kelebeğin ömrünce yoğun
Ve öteki ucuna kadar
Yaşanmalıydı sonsuzluğun.
Gidenin ardından ağlayan,
Ay ışığı gözlerinde bugün
Güneşli sevdalardan kalan
Gurup aydınlığında hüzün.
Ben, kör karanlığa sıkılan,
Kurşun gibi yalnız ve sensiz.
Sen, namlunun ucunda kalan,
Gözyaşı kadar mahzun, çaresiz.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş