Cantilena de un pajarillo

E Esteban Manuel de Villegas
0 Altın Yaprak
Yo vi sobre un tomillo Quejarse un pajarillo, Viendo su nido amado, De quien era caudillo, De un labrador robado. Vile tan congojado Por tal atrevimiento Dar mil quejas al viento, Para que al cielo santo Lleve su tierno llanto, Lleve su triste acento. Ya con triste armonía, Esforzando el intento, Mil quejas repetía; Ya cansado callaba, Y al nuevo sentimiento Ya sonoro volvía. Ya circular volaba, Ya rastrero corría, Ya pues de rama en rama Al rústico seguía; Y saltando en la grama, Parece que decía: «Dame, rústico fiero, Mi dulce compañía»; Y que le respondía El rústico: «No quiero.»

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.