Aquella vez en el lago

E Evaristo Carriego
0 Altın Yaprak
La góndola volvía. Frente a frente estábamos, en esa inolvidada vieja tarde de otoño, purpurada por la sangre del sol en el poniente. Y porque te mostrabas displicente a tu mismo abandono abandonada, se me antojó decir, sin decir nada, lo que quiero ocultar inútilmente. Callaste, y como al agitar el rico blasonado marfil de tu abanico hubo una muda negación sencilla en la leve ironía de tu boca, yo me quedé pensando en una loca degollación de cisnes en la orilla.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.