La dulce voz que oímos todos los días

E Evaristo Carriego
0 Altın Yaprak
  ¡Tienes una voz tan dulce!... Yo no sé por qué será: te oímos y nos dan muchas ganas de quererte más. Tienes una voz tan dulce y una manera de hablar, que aunque a veces tú también estés triste de verdad haces reir a abuelita cuando ella quiere llorar. ¡Y ninguno sabe en donde encuentras tanta bondad para poder decir unas cosas que nos gustan más! — ... ¡Si vieras como nos gusta! No te habrás de imaginar lo mucho que sufriremos si tú nos dejas... Mamá dice que cuando te cases nos tendrás que abandonar, y eso es mentira: ¿no es cierto que nunca te casarás? Nunca nos dejarás solos porque eres buena ¿verdad? ¿Alguna vez has pensado qué haremos si te nos vas? ¿No lo has pensado? Nosotros ni lo queremos pensar. Si tú te nos vas, ¿entonces qué voz extraña vendrá a decirnos esas cosas que tú ya no nos dirás? ¿Nos hará olvidar tu voz la voz que vendrá? ¿Lo hará? ¿Hará reir a abuelita cuando ella quiere llorar?

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.