Eylül Sonu
E
Eylül Gökdemir
0
Altın Yaprak
Akşamlar gruba sitemkâr
Hazana doğru
Ya sabahlar
Güneş bambaşka doğar ufuklardan
Hu çeker kumrular
Renkler çağıl çağıldır
Sevdalar ezgilerle hıçkırır
EYLÜL SONU...
Bambaşka parlar yıldızlar
Gece mavisinin
En güzeli kavuşurken mehtaba
Dalgalar sevdalanır yakamozlara
Martıların cilveleşmesi yayılırken ufka
Başka yankılanır ayak esleri kaldırımlarda
EYLÜL SONU...
Yürekler delirir ten kafesinde
Salaş meyhanelerde dillenir şarkılar
Ateşi yakmaz odun alevinin
Korlaşan gönüllerde
Derinlikleri yaşar mevsimler
Renkler armoni tadında
Uzanırken sarıdan kırmızıya
Yapraklar mahzunca büker boynunu
Nazlı bir gelin edasıyla
EYLÜL SONU...
Gözler hüzün çiçeği
Kalpler billur tanesi
Sen bile değişirsin zamanın ortasında
Söylenir ismin hece hece
Bir şiirin en umulmadık yerinde
Ayrılıklar ümit vadeder
Gitmeler başkalaşır
Kalmalar çıldırtırcasına
Tadı farklıdır bekleyişin
İlle de sevmeler
İnsan sevmeyegörsün dersin
EYLÜL SONU...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş