O Sen Miydin?

Bu akşam şiirler yazmak Her mısrada haykıra haykıra ağlamak Sessizce çağırmak istedim seni Çılgınca dökülmeliydin kirpiklerimden Yanardağ misali Dolu dizgin inmeliydin Yanaklarımın tümseklerinden... Durağı belli olmayan otobüsler gibi Freni tutmayan trenler gibi Çiğneyip geçmeliydin sensizliğimi Çağlayan misali dökülürken çenemden Derin vadiler oluşturmalıydın Göğüs kafesimi delip geçerken... Nasıl da incinmişti kulağına dokunan nefesim Nasıl da çatlaktı ellerindeki yüreğim Ömrümün talanı yazıyordu ya Sekizinci sayfa haberlerinde Sen görmemiştin Kimse okumamıştı biliyorum Her akşam sen oluyor Her sabah senden gidiyordum Her bahar öksüz kırlangıçlar geliyordu Balkonuma Kaç yıl geçmişti sesini duymayalı Kaç mevsimin firarı düşmüştü kayıtlara Hangi bilinmezde kaybolmuştu duyguların O sen miydin gerçekten Dokunsan ağlayacak kadar dolu Tanıyamamıştım işte Bağışla bu fail-i meçhulü... Kalk git diyor bir ses Kalk git İndir kapı pencere ne varsa Tut yakasından Bak gözlerinin içine içine Sor kaybolan yılların Bedeli ödenemeyen Hesabı bilinmez gidişini... Şimdi geçmişime yazıyorum kendimi Tırnaklarım kırılıyor Kanıyor parmak uçları ellerimin Bir yaprak düşüyor dalından Kaldırımlarda kayboluyor ayak seslerim Yüzümü dönüyorum geceye Gidiyorum...