فصل ۲۰

آنچه عشقه بر شجره می پیچد تا او را از بیخ برمی آرد و ندادت او را در خود می آرد نه از عداوت است و نه از محبت خود خاصیت او آنست که با هر شجر ه ای که دست در کمر آرد او را از بیخ برآورد همچنین عشقه عشق بر شجر ه نهاد روح عاشق از آن می پیچد تا او را از بیخ هستی برآرد و لطافت او را در خود درآرد زیرا که خاصیت او آنست که با هرکه در آمیزد خون او بریزد او را با کس عداوت نیست و محبت هم نه هر اثر که ظاهر کند به خاصیت وجود کند نه به اختیار و آنکه عاشق را در عشق اختیار نمی ماند سر این معنی است در عشق چو اختیار یاری نبود بی عشق ز اختیار یاری نبود در بارگه مراد معشوقه ما جز عشق به اختیار کاری نبود