Yoksun Baba
E Eyüp Tanrıverdi
0
Altın Yaprak
Sabahın ilk ufugunda uyandım gene
Geçtim oturdum cam kenarına elimde sigara
Gözlerim dışarıda yagan yagmurda
Tek tek bulutlardan düşen yagmur tanesini saydım
Taneleri sayarken daldım uzaklara eskilere
Gözlerimden damlalar süzüldü yanaklarıma
Henüz iki yaşındaydım ufacık bir çocuktum
Hatırlıyorumda en son o zaman baba demiştim sana
Çünkü sen beni annemi aileni arkanda bırakıp gitmişin o yıllarda
Hiç düşünmedin demi bensiz ne yaparlar diye
Ama bak şimdi büyüdüm iki yaşında bırakıp gittiğin çocuk
Şuan yirmi beş yaşında ama sen gene yoksun yanımda
Biliyormusun baba hayatın en zor anı nasıl yaşanır
Ben yaşadım zorlugu baba sen yoksun yanımda
Herkes babasının elinden öpüp gezerken
Ben ne yaptım biliyormusun baba nerden bilecen
Kuyutu köşede oturup agladım sessizce yalnızlığıma
Belki senin yoklugunu aratmadı anam bana ama
Tutmuyor baba şefkatinin yerini hiç birşey nerdeysen gel
Ellerinden öpüp babam diyerek sarılmak istiyorum sana
Ben seni beklerken her akşamın karanlıgında odamda
Gene yalnız bıraktın gözü yaşlı koydun buralarda
En yakın arkadaşın eve geldi zili çaldığında sensin diye
Heycanla fırladım odamdan kapıya koştum baba
Kapının ardında baba yiğit bir adam slm verdi bana
Slm verirken gözlerinde hüzün yaşları damladı birden
Buyur amca dediğimde adın mert mi diye sordu
Evet amca dedim adın gibi mert baban gibi cesur ol evlat dedi
Seni sordum baba heycanla dayanamadı agladı elinde bir mektupla
Baban şehit oldu evlat diyerek agladı mektubu uzattı bana
Sanki bir feryat yükseldi yüregimden oldugum yere yıgıldım
Elini öpmeden doyasıya baba diyemeden yalnız bıraktın baba
Okudum mektubunu beni aileni ne kadar sevdiğini yazışsın
Yazmışsın ama baba hiç düşündünmü sensiz yirmi üç yıl nasıl geçi
Ben artık baba diye kimin yolunu bekliyecem söyle bana
Yatagıma uzanıp acaba sabah gelirmi diyerek kimin hayalini kuracam
Sen beni yalnız bıraktın baba gözlerimden yaş akıyor yanagıma
Gene aynı duygularla gene aynı yalnızlıkla bakıyorum etrafıma
Herkesin babası yanında el ele geziyolar durmadan
Ama ben ama ben gene kuyutu köşede yokluguna aglıyorum babaaaaa
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş