Ankara'n Olsaydım

Ben senin Ankara'n olsaydım İğde dallarımda Akasyalarımda Sevdanı yakaran ebruli koku Dolansaydın sokaklarımda Çankaya sırtlarıma Çıksaydın adım adım Göğsünde Eros'un tılsımlı oku Akşam üstlerinde Saçlarında esseydim Dağlasaydım Temmuz'unu Kumral mavili Şiirimle savrulu Gün batımları ne güzeldir Ankara'nın Ben senin Ankara'n olsaydım Her akşam kalbime batsaydın Usul usul, uykulu Yıldızlarını getirseydim Bütün gezegenlerin Mehtabın haresinden Çalıp çalıp rüyaları Büyüleseydim Kirpiklerinin ucunu Ben senin Ankara'n olsaydım Özlemeseydin başka şehirleri İstanbul, İzmir, Van bir yana Ankara'm bir yana deseydin Gözlerim Marmara'n olurdu Yüreğim bir uçtan bir uca vatan Seni çekseydim göklerime Dalgalan, dalgalan Ben senin Ankara'n olsaydım Güz rengine dokunsaydın Beynam Ormanları'mın Sırılsıklamıyla yağmurlarımın Islansaydın Kar fırtınama tutulsaydın Ayazımda kalsaydın Üşüyüp üşüyüp ısınsaydın Taa, güneşten kopardığım yangınımla Semt semt sevseydin beni Milyon kere milyon ben Bıktıkça benden Bir gün Bahçeli'den Bir gün Ümitköy'den Yine ben çıksaydım karşına Şaşkın eden, deli eden Ankara'n olsaydım Kale burçlarında seni haykıran Şehr-i sevdan Bulutlarımı dolaşsaydın Şiirler yazsaydın benim için, benim için Şimdiki zamanıyla fiillerin Yanımda kalsaydın, gitmeseydin Ben senin Ankara'n olsaydım Ankara'da küçücük evin Fa diyezli şarkılarla geldiğin Pazartesi, Salı, Çarşamba… Gözlerinde yeşil güller Hep çıkageldiğin Yeşil gül de olur muymuş deme Gördüm Yeşil güller gülüyor gözlerinde Canım, canım Ben senin Ankara'n olsaydım Ey benim Türkiye'm kadar sevdiğim