Dönersin Elbet

Bir gün dönersin Saçlarında yılların mavileri Ağzında memleket türküleri Diyar diyar Sanki hiç gitmemişsin Geçmemiş onca zaman Balkırsın olanca ışığınla Ta … uzaktan Beyaz gömleğinde Redif düğmeler Kadife ceketin revnaklı Üst cebinde güvez mendil O biçim havalı Bir şiir gibi yürürsün Adımların sevda uyaklı Yıkılır rüzgarından İstanbul sokakları Mevsim kış ya da bahar olabilir Kavuşma mevsimidir artık başlayan Günlerden mutlaka hüzün ertesidir Gönülde düğün, bayram Ayaklarının ab-ı hayat tozuyla Girersin bahçemden içeri Ağaçlar göverir Yelpirir çiçekler Toprak terütaze Sevinçten koparım o saat Ruhum bedenden azade Nefessiz kalırım Mutluluğumun altında Bakarsın gözlerime Irmak mavisi Kirpiklerinin ucundan Kuşlar havalanır Konarlar kirpiklerime Gözlerince asi Bir daha kör olurum aşkından Bir daha gözlerinin delisi Dönersin Nasıl olsa bir gün dönersin Buraların ayazında kavrulmuştur gençliğin Gözyaşların yerine Çoğu kereler Yağmurları yıkamıştır çaresizliğini Şefkatin, gülüşün, sesin Buraların tarifsiz güzelliğindendir Buralar sensin Buralar aşktır, bilirsin Sevdamın ateşiyle Yaktım hasretimi Yandırdım gökyüzünü Yıldızlara ne hacet Yolların ışık ışık Bir gün dönersin elbet