Sen İstanbuldun

Bu İstanbul sendin sevgilim Vallahi sendin Marmara gözlerindi İki deniz arası yeşilkar Omuzlarına üşüşmüştü yıldızlar Bulutlar saçlarındı Esti dağıttı Tel tel rüzgar İstanbul'u bir nefeste Çektim içime doldurdum Bu İstanbul sendin bir tanem İstanbul kadar efsunkar Martı kanatlarıyla öpüşlenen Şıpırıtılı sularında Bin bir istridye gizli Aheste çekilen küreklerle Şarkılar söylenen Yeşilköy'den Sarıyer'e Uzanıp sevgilenen İsyanlara, günahlara davetkar Sendin sevgilim, alabildiğine sen Dokundum minarelerin ezan sesine Allahüekber kadar Büyüktü Allaha yalvarışım Dilendim sokak çocuklarının arsında Bir tadım mutluluğu Çok mu acıktım sana anlayamadım Ne çok kadın vardı İstanbul'da Hepsi ben miydim? Ortaçağdan bu yana Fesleğen kokulu Üsküdar'da Süzülürken grup rengi feracemle nigar Peşime düşen zabit sendin, kürdili hicazkar Bu İstanbul sendin sevgilim Hülyalarıyla rüyalarıyla Takılıp kaldın aklımda Yoksa ben miydim Fatih'in Kuşatıp seni aşkımla Bizans'ı yıkan sultan Ben miydim söyle bana Beklediğin fırtına Bu İstanbul sendin sevgilim Hoş geldin dedin aşkıma İ'sinden L'sine kadar sendin Ayasofya'dan, Sultanahmet'ten, Dolmabahçe'den Hep sen çıktın karşıma Küçücük bir taş aldım toprağından Attım eskimiş aynalara Aynalar kırıldı Yine sen çıktın karşıma Oturdum Kaşanesine İstanbul'un Sarıldım sana doya doya Mahmur uykular çöktü üstüme Lahuti örtülerle Ansızın uyandım sana Al atlı şehzadeydin şimdi Kaçırdın beni Çamlıca'dan saklı Yeşil bir kutuya Sen İstanbul'dun sevgilim Bütün aşkınla hünkar Sen ey ömrümü şarkılayan Mağrur bestekar Sevdalandım sana yeniden Çocuklar kadar suçlu Çocuklar kadar günahkar