Hapishanede Bir Akşamüstü

Adım adım iniyor gece Takımyıldızların salınan merdivenlerinden; Yakın, şefkatle fısıldayan bir ses gibi yakın Esiyor hafif bir rüzgâr; Avludaki ağaçlar, Boynu bükük mahkûmlar, Kayboluyor rüzgârın fırıl fırıl eteğinde. Ay ışığının ince parmakları merhametle Işıldıyor çatının tepesinde; Toza karıştı yıldızların avizesi. Göğün mavisi akkorlaştı. Kurşuni gölgeler kaplıyor yeşil kuytuları Tereddüt içinde hasretin Acıyla girdaplanışı gibi beyinde. Bir düşünce dolanıp duruyor yüreğimde- Öyle bir bengi sudur ki hayat bu anda Ona zehirlerini katan tiranlar Ne bugün ne yarın, asla kazamayacaklar. Ne çıkar aşkın taht odasını aydınlatan Mumu söndürseler de? Güçlüyseler Ayı söndürsünler, görelim hele. Çeviri : Halil KÖKSAL