شمارهٔ ۴ - در توصیف باده
ف فلکی شروانی
0
Altın Yaprak
جز می صرف در جهانچیست که از صروف او
رأی طرب قوی شود رایت غم نگون بود
روح در او سبک شود چونکه از آن گران خورد
عقل ازو قوی شود گرچه روان زبون بود
سرخ میی که طعم او طبع ستم رسیده را
هم مدد طرب دهد هم سبب سکون بود
جام نه اختریست هان نور به خوی بد دهد
باده نه گوهریست کآن در خور طبع دون بود
خاصه به یاد خسروی کز اثر جلال او
بدعت کفر کم شود دولت دین فزون بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş