Derin Siyah

ıslak kanatlarını kaldıramayan simlenmiş hayallerin gibi boşluğa düşen gümüş düşlü kelebek.. bu kalabalık yalnızlığın sancılarında kırılsa da mavilerin sanma ki yırtık ay'ın yüzünü bir daha okşayacak ellerim senden azade maşuğun selamına tutunmuş boynum göğsünde gidiyorum yüreğinde gam nehirleri doludizgin asmalı mescitin kaldırımlarına değ(emey)en rugan çizmelerinin sesiyle karışık rum meyhanesinde ki sirtaki de aklımda kalan bir kaç flu hikaye işte.. ve samanyoluna asılı kalan hayallerinde bir türlü kabulenmediğin acılarım zamanı bir saatin kadranına gark olan bitimsiz tabularında yalpalandı ayaklarım eksilttiğin ben miydim sadece yaşamadığın bir şeyi yaşadım gibi sanarak enseme prangalar çivileyip ve kuşanarak derin siyahları valizimi tıkabasa geçmişimle doldurarak en tenha umutlarla yaşlanıyorum şimdi senin gibi... unutarak..