Esmeralda

sıska bir kadın portresi duvarda kalın dudaklı limoni entarisinde turkuaz puanlar şahadet parmağı havada vişne çiçeğini çiğnerken antik bir ev avlusunda dünya gözlerinde kırk düğme yalın ayak bölük pörçük mükellef tek cihana kefil sırtında kızıl saçlı iki çocuk biri oğlan biri değil gecenin mavisini yakacak gibi hazır belli oluyor bakışından mâkus talihin yangını akıyor sanki incecik parmaklarından düştü düşecek gibi portre duvardan saçı başı darmadağın kadının belli ki eski bir rüzgârın azgınlığından düş dükkanlarımda sakladığım tanıdık bir silüet dolanıyor hatıramda bu tablodan çık artık sığ tarihin aralıklarından sen de bir yudum su iç o bengisu pınarlardan şimdi şehirler kurdular senin yanlız bırakıldığın tenhalarda ne bekliyorsun hadi fırla çerçevenden Esmeralda..