Küstüm Otları

zamansız bir ihtilaldi gözlerin bugün hiç bu kadar derine düşmemiştim ellerinden gün ortası karanlık vahalarda yol aradım sayende 'küstüm otları' üstünden koparırken pembe güllerini o zaman işte bana ne kadar uzak kaldığını anladım yolculuğun yolları kat etmek midir sanıyorsun ya da beni topuğunla çiğneyişin sen sadece resmini elimden alıyorsun vehim bir ayrılık mıdır aramızdaki dargınlık bilemem yoksa.. yoksa beni sensizliğe mi sürüyorsun.. bavulunda bir iz göster bana sarıp sarmaladığın o pembe gül kokusunda ya da bir papatya dik giderken bahçene fallara büyüyene kadar ben sulayacağım bir türlü inanmadığın yeminlerimi diyet tutarak yapraklarını çamlıcadan aşağı saçacağım şayet sana adanan bunca vehametim çıkmasa eğer sana erkek sözü olsun.. arkama bakmadan kaçacağım..