Sarhoşlar Sokağı

gönül koyaklarımdan kaldırdım tüm kuşları sürü sürü sarhoşlar sokağına taşıdım artık bana benzer birini... dudağımdan taşan ıslık sadece kanat sesleri... dibinden başına her yer kapı adresim artık... parmak uçlarım tütün sarısı her yanımda sığla ağaçları havada anason... bilemezsin ki neleri göze aldım kaba saba bir adam resmimde... kaldırımında çatlayan taşlar mı bu sokağın yok sa saflığımın gölgesi ar damarında batık kılıç kalmış tuhaflık mı... soğuk çehresinin kapris dolu bakışında bir çuval et yığınında sabaha gebe düşer gecenin tiz sesi sonrasında ihanetle örtünmüş vucütlar kol geziyor ince topukların uğultulu sesinde yaşları yanaklarında donmuş bir kadın üşüyor sebepsiz yanıtsız ığıl ığıl başım yastık altından çekilirken bâkir kalan tek yanım sen yine... geçmişin belgesinden sadece seni sürerim gözlerimden içeri kirpiklerim erken kapanmasın diye...