Uçmaya Kanat Bekliyorum

Gecenin güne değdiği yerden Sönecektir elbet gökyüzü Biliyorum başım belada Uçmaya kanat bekliyorum Yanımda sen Seher rüzgarına yakarıp dururken Bir başka geceye geçiyorum habersiz Her güneş batımında yıkılıyorum Aklımda sen Şavkı masum yüzüne yansımış yıldızların.. Sohbette rüzgarla başbaşa Dansın mükemmeliydi bu çırpınış.. Kerbela ağıtlarımda Gel gör yinede Başımda sen Hiç bitmeyen şarkı Hiç solmayan bekleyiş.. Ve serzenişlerden ötededir bu yalvarış Hasta ruhumda soluk çiğdemler Dilimde sen Gönül mahzenime dolan gri aydınlık Külfeti ağır, mahpuslara atılmış.. Örülü fulyalar etrafım Kendimi özlüyorum arada Düşümde sen Kurtulmak ne mümkün ellerinden.. Kaldırımında düşmeden, Duvarlarına çarpmadan, Çözmeden prangaları Hücremde sen Bahar alaşımlı gülücüklerinde Yapışkan yalnızlıklarımın türküsü Efkarıma tütsü tutan gözlerimle Simsiyahım,görmüyorum Canımda sen Işıldayan safir rüyamda bazen Ya aydan pırıltı ya güz aydınlığı Sönmüş düşüncelerimde yorduğum Başı eğik öyküler gibi şer çıktı Duamda sen Kesilirken üstüme imsak Ruhani mahsunluğun buzunda donarım Sabır sularını kulaçladıkça Sukütlarımı kızgın korla dağlarim Acımda sen