Uzak Haziran

marmara'nın mavisinden çekerken gölgemi sıcak bir tuzlu şira tadında içtim vedayı o altın boynuzda bıraktım sende kalan mecburiyetimi kendi kendimin yokluğuna fail kalırken başka bir iklime teslim edecektim hürriyetimi sen ruhumun fethine hazırlanırken istanbul'un surlarına yazdığım şiirler de yağmalanmıştı çoktan o gün bugündür mektuplarım yanlış adreslere yazılı yalan kaldı ah.. semazen tarafımda içre döner şehir vapurları şimdi yakamoz artıklarıyla oynaşıyor kolkola tek oturaklı atlıkarıncamda başka bir lodos peydahlı tersime tersime dönüyor heyamola.. üstünde buhur tüten yağmurlu gün masalını unutmayacağım hiç sen umudu postalarken çengel pencerelerden biliyorum sırılsıklamdın çıplak düşlere kayan ıslak bir yıldız mı kaldın a canım neden hiç kabuk bağlamıyor dizlerimdeki yaralar belki de çözmediğin paslı prangalardandır senin kulaklarını delen kepenk seslerinin bittiği yerden başladı ya benim derin karanlıklarım yitik bir kırlangıç şaşkınlığında uzak haziranlara akacağım bana kimse nerelisin diye sormasın artık onuncu köyün tam içindenim nereye fırlattıysa beni belen bakışların o yerde göçmenim