Yürek Tiyatrosu

Netice de ben de bir insanım,bayan Çitilenmiş şair gömleğim pazar malı biliyorsunuz Orta malı imgeler ile yamalanmış Elimden gelenden çoğunu istemeyin Ben böyleyim Okuduğu tüm şiirleri yağmalamış.. Bilirim Siz ateşi lirizmle süsleyip Mürekkep yaparsınız kaleminize Klasik dramaların repliklerine sahnedir şiirleriniz Masum rolleri kimselere vermezsiniz Merhamet damıtan dilinizle Çamuru hiç yüzeye vurmayan ’mavi göl’senaryosunda Ne kadar güzel oynuyorsunuz Yürek tiyatronuzda İzansız bir kitabın önsözü de sizdiniz Şişkin tarlatanınızı ustaca sığdırırken acıklı bir romana Elinizdeki çiçekler naylon Yüzünüzdeki tebessüm ihanetti Çünkü Sırtınızdaki siyah duvak Emanetti Peri tozları serperek seyirtiyordunuz Ayaklarınızda siyah botlarınızla ’Neverland’in kayıp çocukları’nı arıyordunuz sözde Saçma sapan ’peter pan’ masallarında Sizden aşk dilenmek mi Hâşâ Adınız dilimde n/isyan zaten İnce parmaklarınızda ki gergin yay’dan korkarım Size itaate zoraki çanak tutmak Silikon kibirinizi görmemezlikten gelmek Daha bir çok alışkanlıklarınızı Göğsünüze düşürdüğünüz o hınzır gülücükle Şah damarımdan zerkettiniz Zamane mecnunuyum aklınızda değil mi Siz beni öyle bilirdiniz .. Üzgünüm bayan Sizin baktığınız yerden Hamarat bir aşk budalası görünsem de Saçımdaki beyazları nasıl inkâr edeceksiniz Belki sizin kadar irdelemedim intihar şairlerini Lâkin Siz benim ecelimle öleceğimi Nerden bileceksiniz