Son Kez

soguk bir trakya sabahında uyandım senden afallamıştı beynım,sakin bir limanken yüreğim şimdi dalga dalga geliyordun üstüme buz kesmişti rüzgarın beni o andı işte o an ki bir ömür boyuda beklemeyi göze almışken yüregim bütün arsızlıklarınıda cekmişken sineme... o andı işte o an... bitirdin kendini bende! ne kadarda serin olmuştu hersey yok..yok... soguga daha yakındı iklim hatta soguktu...soguk... ölüm gibi... ölümdende daha soguk! terkedişlerin bitmezdi senin sonra geri dönmelerin... ama bu kez son kez gittin sanırım sonkez çıktın hayatımdan... son kez böldün uykumu...