Asker Mektubu

saatler oniki vakit gece yarısı altımda siper üstümde ayışığı karşıma dikildi poşulu bir delikanlı silahımdan ateş damladı gözümden yaş ben onu vurmasam o beni vuracaktı kardaş boyu ben kadar simsiyahtı gözleri her yanı kavuruyordu karanlık bir zemheri karşımda duruyordu titriyordu elleri silahımdan ateş damladı gözümden yaş ben onu vurmasam o beni vuracaktı kardaş belli ki memleketi güneydoğuydu belli ki bir garip köylü oğluydu bilmem ki belki o da emir kuluydu silahımdan ateş damladı gözümden yaş ben onu vurmasam o beni vuracaktı kardaş hedefim taş değil bir insandı onun da yüreği sevdası vardı tetiğe basarken yüreğim sızladı silahımdan ateş damladı gözümden yaş ben onu vurmasam o beni vuracaktı kardaş elbette yolunu gözleyen vardır anası babası kardaşı vardır kimbilir yuvası yavrusu vardır silahımdan ateş damladı gözümden yaş ben onu vurmasam o beni vuracaktı kardaş annemi düşündüm ona da yaman ağlardı annesi sevdiğimi düşündüm taş olurdu sevdiğinin yüreği yere düşerken duruyordu elinde yarinin al mendili silahımdan ateş damladı gözümden yaş ben onu vurmasam o beni vuracaktı kardaş belki de o cahilliğinin kurbanı kimse sormadı belki nedir diye halını düşman belliyor aynı topraktan kardaşını silahımdan ateş damladı gözümden yaş ben onu vurmasam o beni vuracaktı kardaş.