Fakirliğin Sevdası

sen var ya hani şu sabah ezanında halk ekmek sıralarında beklediğim hani şu apti bakkalın kireç gibi peynirini yediğim gecenin bir vakti aylardan da temmuz ya teybe bir ferdi baba koyup da sonra bir sigara efkar dağıttığım zamanların aşkısın sen benim fakirliğimin sevdasısın zengin olunca terk ettiğim ama ben zengin olunca duygularımı kaybettim sen var ya hani şu sabahın kör karanlığında işe gitmek için ayaklandığım beklerken gençliğimi eskittiğim yirmidört numaranın ve yine işe geç kalıp da patrondan tekdir aldığım zamanların aşkısın sen benim fakirliğimin sevdasısın zengin olunca terk ettiğim ama ben zengin olunca duygularımı kaybettim sen var ya hani şu pazar günleri hasan abilerle top oynadığım sonra kahvede pişpiriğe daldığım ve hep ağladığım zamanların aşkısın sen benim fakirliğimin sevdasısın sen var ya hani şu senin için mahallenin demir başlarıyla kavga ettiğim lisenin önünde gelişini beklediğim hani şu kadir abiden alıp da ümit yaşarın şiirlerini ezberlediğim ve her gece sana söylediğim zamanların aşkısın sen benim fakirliğimin sevdasısın zengin olunca terk ettiğim ama ben zengin olunca duygularımı kaybettim sen var ya hani şu bir pantolon bir gömlek yabanlığımın olduğu hani şu giyerken yamalı yamalı gözlerime yaş dolduğu ve sonra utancımdan o yaşların hep kuruduğu zamanların aşkısın sen benim fakirliğimin sevdasısın sen var ya hani şu stada girdiğimiz son onbeş dakika ve sonra elimizde bayrak gezdiğimiz sokaklarda ve bağırdığımız rerere rarara sen, sen benim o takımı tuttuğum zamanların aşkısın sen benim fakirliğimin sevdasısın zengin olunca terk ettiğim ama ben zengin olunca duygularımı kaybettim.