Aklıma Sen Gelir

Aklıma Sen Gelir Yeşil bir rüzgar gibi eser gözlerin Yüreğimden, çığlar düşürür... Özlemin, yıkar bentleri Gözlerimin nehirlerinden süzülür.. Aklıma sen gelirde Sevdaya uçan bir biçâre güvercin, Menzile varamadan vurulur... Yapraklarına, mahzun bir çiçeğin, İmkânsızlığın buseleri dokunur... Aklıma sen gelirde yine, Hüzün makamında bestelenir sözlerin, gönlümün dilinde, söylenir durur... Asıp kanatlarına vuslatları, Uçar içimden vefasız kumrular, Bende kalan, yine hasretin olur... Aklıma sen gelirde yine yine, Umutlarım gezinir Bakışlarının koylarında Ve Kapatırsın gözlerini ansızın, Vurgun yer yarınlarım, Gömülür ummanlara... Aklıma Sen gelir de yine Umut arifesin de Yüzüme şekerler dökülür Güven verir mazi, El öptürür hasretin, Seherin lahzasına İp çeker uzuvlarım, Seni özler durur gözlerim, Sen gelir Aklıma...