Bir Ben

Bıçaklar çekilmiş, Eller tetikte. Olay vardı şehrin orta yerinde Kenara dizilmiş insanlar Kimi yoksul, kimi aç, kimi de zengin Belki de sevdalı Belki birbirlerinin sevgilisi Düşmanı da olabilir bilemem. Ama insanlar vardı Bıçaklar çekilmiş, Eller tetikteydi. Gözlerim daldı Denizde iki martı Canhıraş feryatları Buz gibi etti içimi Sisli camlar kırıldı Polis sirenleri dönüyordu beynimde... Bir adam vardı, bir de ben Bir ben vardım ama yoktun sen O iki martı var ya o iki martı Biri sen, biri de yok olan aşıklardı Ya o iki adam; biri ben Öbürü de ben olmayan ben... İki insan vardı içimde Yorgun ama yılmamış Suskun ama solmamış Beyninde kimbilir neler var Ama unutulmuş Ne unutulmuşsa unutulmuş Ama seni, seni unutmamış İşte o adam, o Bendim ben. Bıçaklar çekildi, Eller tetikte. Bıçakları çeken yalnızlıklar Elim tetikte ama dostlarım, dostlarım nerede Ya sen, sen de anlamadın beni boşver gitsin. Yalnızlıklar, Vurun kalbimin orta yerine Öldürün beni, Basın ulan böğrüme kanla yıkanmış hançerlerinizi Kenarda duran insanlar için farketmez Zaten onlar benim dostum değil. Vur dostum sen de vur, Yaramı deş bir daha vur, Beynimi dağıtırcasına, Rüyalarımı toz edercesine vur. Vur ki unutayım sizleri, o güzel günleri Vurun ki gelmemiş olayım bu dünyaya. Bıçaklar ceplerine girdi, Tetikteki parmak düştü. Ben ateş etmedim Çünkü onlar dostumdu Onlar vurdu beni. Ve o iki martı mutluluk ülkesine uçtu Ve anlatın çoçuklara böyle yaşayanlar da varmış diye... ANLATIN! ANLATIN! ANLATIN!!!... Yaşanmamış sevdaları, aşkları...