Bir Zaman

Bir ayaz, bir kış, Bir korkunç yalnızlık. Karanlıklarda bir sade ses... Ay yorgunu bir hasret çilesi Ay kadar soğuk ve titrek, Ay kadar yalnız ve hain. Gölgesiz düşer toprağa, Sırtında bir hançer yarası. Korkusuz sahillere bir güçlü burukluk, Varılmaz yolların enginliğinde, Bir sarsılmaz çınar. Hani vardı ya; o şarkı İki yakanın şarkısı. Gül vakti ayrılan İki şehrin nağmeleri Notalar es vururdu Yorgundular Çünkü balıkçılar istakoz avında ve tuzlu sudaydılar Bir akşam üstü kar yağar, Yüreğime kor yağar, Beynime sen yağar, Ömrüme son yağar. Hayalleri denizlere verdik Üstümüzde martılar Karşı kıyının çoçukları İki hasret yitik kalp Bir sancılı doğuma doğru Yürekleri buz kesik Elleri kor yangını Buzdan bir ülkenin sensiz çoçuğu Karanlıklar ve pislik Bir çöplük fahişesi Ve falcı çingene Limana sis çökmekte Fahişe müşteride Falcı alemde Beynime kadar afyon Dizime kadar lağım Kan, irin ve leylak Bir adım, belki bin adım O kadar yakın ve uzak Korkusuzca, cesur ve mertçe; "Hain" Zıt bir karmaşa Melankolik bir sarhoşluk Bir hoşluk Az ötede bir boşluk Yüreğine kadar sonsuzluk Köpek sesleri, kapı gıcırtıları Sınıfsız ve yıldızsız bir otel odası Baştan başa kör karanlık ve pislik Yüzsüz bir yırtık Ve biraz kıytırık Neon ışkları Kör karanlık Ve biraz yalnızlık...